Gdy chory nie potrafi kierować swoim życiem

Redakcja
Postępowanie o ubezwłasnowolnienie osoby cierpiącej na chorobę psychiczną można wszcząć tylko na wniosek członka najbliższej rodziny.

Ubezwłasnowolnienie to instytucja, której wyłącznym celem jest udzielenie osobie chorej pomocy. Stosuje się je w przypadku chorób psychicznych oraz dysfunkcji wynikających z pijaństwa bądź narkomanii, które powodują, że dana osoba nie jest w stanie kierować swoim życiem.
Sprawy o ubezwłasnowolnienie są jednymi z najtrudniejszych, jakie ma do rozpatrzenia sąd. Dlatego ich rozpoznawaniem zajmują się tylko sądy okręgowe, a w składzie orzekającym jest trzech sędziów zawodowych i prokurator.

Postępowanie o ubezwłasnowolnienie można wszcząć tylko na wniosek złożony przez:
- małżonka osoby, która ma być ubezwłasnowolniona,
- jej krewnych w linii prostej oraz rodzeństwa,
- jej przedstawiciela ustawowego (art. 545 par. 1 k.p.c.).

Wniosek o ubezwłasnowolnienie może zgłosić również bezpośrednio zainteresowany, czyli osoba, która ma być ubezwłasnowolniona.
Każda z osób wymienionych w k.p.c. może wystąpić z wnioskiem o ubezwłasnowolnienie samodzielnie, z tym, że krewni osoby, która ma być ubezwłasnowolniona, nie mogą zgłaszać wniosku o wszczęcie postępowania, jeżeli osoba ta ma przedstawiciela ustawowego.

Pokrewieństwo w linii prostej obejmuje przodków i ich zstępnych (np. dziadka, syna, wnuka itd.). Osoby mające przynajmniej jednego wspólnego przodka, ale od siebie niepochodzące (np. dzieci rodzeństwa) są krewnymi w linii bocznej, dlatego np. dzieci rodzeństwa nie mogą wystąpić z wnioskiem o ubezwłasnowolnienie. Zgłoszenie wniosku w złej wierze, np. próba wprowadzenia sądu w błąd co do podstaw ubezwłasnowolnienia, podlega karze grzywny do 1000 zł.

Ubezwłasnowolnienie wiąże się z utratą prawa do wielu czynności prawnych, między innymi oznacza utratę władztwa nad swoim majątkiem. Dlatego kończy się wyznaczeniem opiekuna prawnego, który pod kontrolą sądu podejmuje wszystkie decyzje w imieniu ubezwłasnowolnionego, a w raz w roku składa sprawozdania.

Jeśli osoba chora nie ma najbliższej rodziny, wówczas instytucje pomocy społecznej i sądy zwracają się do prokuratora z wnioskiem o rozpatrzenie celowości wystąpienia z wnioskiem o ubezwłasnowolnienie osoby, która sobie nie radzi i często żyje w skrajnej nędzy (osoby takie, jeśli nie są ubezwłasnowolnione, nie mogą być zabrane do domu pomocy społecznej przy swoim sprzeciwie).

Wideo

Komentarze

Komentowanie artykułów jest możliwe wyłącznie dla zalogowanych Użytkowników. Cenimy wolność słowa i nieskrępowane dyskusje, ale serdecznie prosimy o przestrzeganie kultury osobistej, dobrych obyczajów i reguł prawa. Wszelkie wpisy, które nie są zgodne ze standardami, proszę zgłaszać do moderacji. Zaloguj się lub załóż konto

Nie hejtuj, pisz kulturalne i zgodne z prawem komentarze! Jeśli widzisz niestosowny wpis - kliknij „zgłoś nadużycie”.

Podaj powód zgłoszenia

Nikt jeszcze nie skomentował tego artykułu.